តើផ្ដៅជាអ្វីពិតប្រាកដ
ផ្ដៅជាដូងវល្លិ៍ដែលដុះនៅក្នុងព្រៃត្រូពិចនៃអាស៊ីអាគ្នេយ៍ រួមទាំងកម្ពុជា។ វាមិនមែនជាដើមឈើ ហើយក៏មិនមែនជាឫស្សីដែរ៖ វាជាវល្លិ៍ ជួនកាលវែងដល់ពីររយម៉ែត្រ ដែលចាក់ខ្លួនវាទៅលើដើមឈើនៅជុំវិញ ដើម្បីទទួលបានពន្លឺថ្ងៃ។
នៅពេលកាត់ សម្អាត និងកំដៅ ដើមរបស់វានឹងកោង — ហើយនៅតែកោងបន្ទាប់ពីត្រជាក់។ លក្ខណៈពិសេសតែមួយនេះហើយ ដែលធ្វើឱ្យកៅអីផ្ដៅអាចត្រូវបានពត់ជាបំណែកតែមួយជាប់គ្នា ដោយគ្មានថ្នាំកូន ឬវីស។
សំបកខាងក្រៅត្រូវបានកាត់ជាបន្ទះស្តើងៗ ហើយប្រើសម្រាប់ត្បាញ ចំណែកស្នូលរឹងក្លាយជាគ្រោង។
ស្ទើរតែអ្វីៗទាំងអស់ដែលលក់ជា «ផ្ដៅ» សព្វថ្ងៃនេះ មិនមែនជាផ្ដៅពិត ហើយក៏មិនមែនត្បាញដោយដៃដែរ — វាជាប្លាស្ទិកច្របាច់ដាក់លើគ្រោងអាលុយមីញ៉ូម។ ទំព័រនេះពន្យល់ពីភាពខុសគ្នា ប្រភពនៃសម្ភារៈពិត និងមូលហេតុដែលរឿងនេះសំខាន់នៅពេលអ្នកទិញ។
ផ្ដៅ ចង្កោមត្បាញ និងឫស្សី
បីពាក្យដែលមនុស្សប្រើដូចជាមានន័យដូចគ្នា
ផ្ដៅ
សម្ភារៈមួយ — ជាដូងវល្លិ៍
- រចនាសម្ព័ន្ធ
- រឹង
- កោង
- បាន ដោយកម្ដៅ
- ប្រើសម្រាប់
- គ្រោងកោង និងការត្បាញ
ឫស្សី
សម្ភារៈមួយ — ជាស្មៅដ៏ធំ
- រចនាសម្ព័ន្ធ
- ប្រហោង
- កោង
- ទេ វាបាក់
- ប្រើសម្រាប់
- បង្គោលត្រង់ និងគម្របចង្កៀង
ចង្កោមត្បាញ
មិនមែនជាសម្ភារៈទេ — ជាបច្ចេកទេសត្បាញ
- រចនាសម្ព័ន្ធ
- —
- កោង
- —
- ប្រើសម្រាប់
- ការត្បាញខ្លួនឯង
ចង្កោមត្បាញមិនមែនជាសម្ភារៈទេ វាជាបច្ចេកទេស។ អាចត្បាញវាដោយប្រើផ្ដៅ ឫស្សី ដើមវីឡូវ ឬប្លាស្ទិកក៏បាន — ពាក្យនេះពិពណ៌នាតែពីរបៀបផលិត មិនមែនអំពីអ្វីដែលផលិតឡើងពីវាទេ។

ផ្ដៅមកពីណា
ផ្ដៅដុះតែនៅក្នុងព្រៃដែលនៅរស់ប៉ុណ្ណោះ។ វល្លិ៍នេះត្រូវការដើមឈើឈរនៅដើម្បីឡើង — មានន័យថា ការប្រមូលផ្ដៅដែលធ្វើត្រឹមត្រូវ គឺជាមូលហេតុមួយដើម្បីទុកព្រៃឱ្យនៅដដែល ជាជាងកាប់ឈើវា។
កម្ពុជាមានប្រភេទផ្ដៅដើមកំណើតច្រើនប្រភេទ, រួមទាំងប្រភេទមួយដែលប្រើនៅជុំវិញបឹងទន្លេសាប និងនៅតំបន់សៀមរាប។
នេះគឺជាទ្រឹស្ដី។ តាមការពិត ធនធាននេះកំពុងធ្លាក់ចុះនៅទូទាំងអាស៊ីអាគ្នេយ៍ដីគោកអស់រយៈពេលពីរទសវត្សរ៍មកហើយ ដោយសារតំបន់ព្រៃឈើថយចុះ។ ការនាំចូលដើមផ្ដៅជាសកលបានធ្លាក់ចុះយ៉ាងខ្លាំង ចាប់តាំងពីឆ្នាំ ២០០៥ មក ហើយឥណ្ឌូនេស៊ីគឺជាប្រទេសផលិតតែមួយគត់ដែលបរិមាណនៅតែរក្សាបាន។ អ្វីដែលរឿងនេះមានន័យសម្រាប់ អ្នកទិញគឺសាមញ្ញ៖ ផ្ដៅពិតកំពុងកម្រ និងថ្លៃឡើងៗ ខណៈពេលដែលអនុករណ៍ប្លាស្ទិករបស់វាថោកចុះជារៀងរាល់ឆ្នាំ។
កៅអីដែលមិនដែលធ្វើពីផ្ដៅ
- 1917
នៅរដ្ឋមីឈីហ្គិន (Michigan) អ្នកផលិតម្នាក់ឈ្មោះ Marshall Burns Lloyd ជួបបញ្ហាមួយ៖ សង្គ្រាមលោកលើកទី១ បានកាត់ផ្ដាច់ការផ្គត់ផ្គង់ផ្ដៅរបស់គាត់ពីអាស៊ី។ ជំនួសឱ្យការរង់ចាំ គាត់បានរុំក្រដាស Kraft នៅជុំវិញខ្សែដែក ហើយឱ្យត្បាញវាដោយម៉ាស៊ីនជាសន្លឹកធំៗ។ គាត់ហៅវាថា Lloyd Loom ហើយបានចុះប៉ាតង់ក្នុងឆ្នាំដដែល — ផ្ដៅតែងតែត្បាញដោយដៃ ម្តងមួយបំណែកៗ ប៉ុន្តែម៉ាស៊ីនអាចផលិតបានរាប់ម៉ែត្រការ៉េ។
- 1940
គ្រឿងសង្ហារិមប្រហែលដប់លានឈុតត្រូវបានផលិតនៅចក្រភពអង់គ្លេស និងសហរដ្ឋអាមេរិក។ សណ្ឋាគារ ភោជនីយដ្ឋាន ហាងតែ នាវាធំៗ — ហើយថែមទាំងយន្តហោះ Zeppelin ផងដែរ។
- សព្វថ្ងៃ
ផ្ដៅមិនបានចាញ់ដោយសារវាអន់ជាងនោះទេ។ វាចាញ់ដោយសារមាននរណាម្នាក់រកឃើញវិធីផលិតរូបរាងរបស់វា ពីក្រដាស។ គ្រឿងសង្ហារិមប្លាស្ទិកច្របាច់ដែលលក់ជាផ្ដៅសព្វថ្ងៃនេះ គឺជាកូនចៅផ្ទាល់នៃប៉ាតង់ឆ្នាំ១៩១៧នោះ។
វិធីបួនយ៉ាងដើម្បីញែក
អាចធ្វើតេស្តទាំងបួននេះក្នុងរយៈពេលមិនដល់មួយនាទី នៅហាងណាមួយក៏បាន
មើលចុងកាត់
- ✓ ផ្ដៅពិត
- ស្នូលមានសរសៃ ដូចឈើ
- ✗ អនុករណ៍
- ផ្នែកកាត់រលោង ស្មើគ្នា ឬបំពង់ប្រហោង
តាមដានសរសៃមួយ
- ✓ ផ្ដៅពិត
- វាឈប់ ចង្កូត រួចបន្តទៀត
- ✗ អនុករណ៍
- គ្មានទីបញ្ចប់ គ្មានចំណុចភ្ជាប់ណាមួយឡើយ
ពាល់វា
- ✓ ផ្ដៅពិត
- កក់ក្តៅ មិនស្មើគ្នាបន្តិច
- ✗ អនុករណ៍
- ត្រជាក់ រលោង ស្មើគ្នាបេះបិទ
រកមើលគ្រោង
- ✓ ផ្ដៅពិត
- ផ្ដៅកោង គ្មានវីសអាចមើលឃើញ
- ✗ អនុករណ៍
- បំពង់អាលុយមីញ៉ូម ភ្ជាប់គ្នាដោយវីស
អ្វីដែលយើងលក់
អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងនៅក្នុងហាងនេះសុទ្ធតែជាសរសៃធម្មជាតិ៖ ផ្ដៅ ឫស្សី ជញ្ជូងទឹក និងត្រែង។ គ្មានអ្វីជាប្លាស្ទិកច្របាច់ គ្មានអ្វីនៅលើគ្រោងអាលុយមីញ៉ូមឡើយ។ ទំនិញទាំងនេះមកពីអ្នកត្បាញ នៅខេត្តសៀមរាប។
នេះមិនមែនជាជម្រើសថោកបំផុតទេ ហើយក៏មិនមែនជាគោលបំណងរបស់វាដែរ។ គ្រោងផ្ដៅអាចជួសជុលបាន ចំណែកគ្រោងប្លាស្ទិកដែលបែកគឺទៅចប់ត្រង់ទីចោលសំរាម។